Winmasters — προσωπική εμπειρία και τι να προσέξεις

Μα τι φοράει αυτό το Winmasters ρε παιδιά; σου φτιάχνει βόλτα γίνεται τύφλα... Εμένα μέσα μία φορά κράτησα δωρεάν κάρτες μέχρι να βγάλω εκείνο το μικρό σοκ στο τέλος — σου κλείνει τρεις σπιρτόκουτες στη σειρά πάνω στα φρουτάκια βγάζει ένα πέντε-πέντε στο τελευταίο κι εσύ γυρνάς σαν τον μπαμπούλη που είδε φάντασμα. Μετά σου δίνει IRIS ανάληψη που σου λέει "συγγνώμη 48 ώρες" σα να κάνει χειροτεχνία η κυρία σου αντί για ανάληψη. Και αυτά τα δωρεάν κουτιά που ξεπετάγονται από το πουθενά... εμένα μου έκαναν άλλες τρεις φορές και ήταν μόνο στις αυτές τις μέρες που δεν είχα καταθέσει τίποτα — σα να τους αρέσει να χτυπούν όταν πέφτεις στη ψάθα. Πιστεύω πως εκεί που χάνεις είναι στην ανοιχτή γραμμή εκείνης της σειράς — μόλις βρεις δύο τριών στη σειρά πχ μέσα στα πρώτα πέντε κι ύστερα βγει ένα μεγάλο σύμβολο που σου κόβει όλα αυτά όσο βρίσκεσαι εκεί πάνω στους περιστροφικούς σπάγκους... τότε όλα γίνονται ζάχαρη. Την επόμενη φορά όμως ξαναπέφτεις στον ίδιο φαύλο κύκλο...

Πω ωω ωω... αυτοί οι winmasters έχουν δικό τους χιούμορ αυτή τη φορά. Τρεις φορές γόνδολες ο Λευτέρης κι εγώ ανάμεσα στους τρεις-σαράντα που μπήκα φρέσκο αγνώριστος — άκου όμως τι κάνουνε αυτές τις σειρές: σου φτιάχνουνε μια ανοιχτή γραμμή σα σαμάρι πάνω στο τραπέζι, σου βάζουνε δύο τρία ίδια στη σειρά μέχρι να βγάλεις ένα μεγάλο σύμβολο που σου σκοτώνει όλα εκεί πέρα σα βόμβα χειροκροτημάτων, και μετά σου δίνουνε δωρεάν κουτιά σα να είναι έκπληξη γενεθλίων που περιμένεις μια βδομάδα. Εμένα μου συνέβησαν δύο φορές — την πρώτη φορά στις κάρτες κρούστας στις δωρεάν περιστροφές εκείνες που μου έδωσαν τρεις φορές στη σειρά μέχρι να σκάσει η βόμβα στις τριάντα επιλογές, κι η δεύτερη στις Pragmatic που βρήκα δύο τριών στη σειρά μέσα στα πρώτα πέντε κι ύστερα ήρθε εκείνο το μεγάλο σύμβολο σαν τσεκουράκι. Μετά πήγα να πάρω ανάληψη μέσω IRIS κι έμεινα να κοιτάζω την οθόνη δεκαπέντε λεπτά σα χαζός περιμένοντας να γράψει "έχουμε πρόβλημα". Τι κάνουνε άραγε αυτοί στο backend; Κάτι έχουνε φτιάξει σαν παζλ — σου δείχνουνε πόσο κοντά είσαι, σου βάζουνε μικρές στιγμές νίκης σα ζαχαρωτούς γρύλους στην άκρη του πιάτου, κι όταν καταλάβεις πως δεν υπάρχει κανένας κανόνας παρά μόνο αυτή η δική τους διασκεδαστική πλάκα, τότε σου κόβουνε τα φτερά εκεί κάτω στις τριάντα επιλογές φρουτάκια. Κι αυτά τα δωρεάν κουτιά που βγαίνουν από το πουθενά... εμένα μου εμφανίστηκαν άλλες δύο φορές μόνο όταν έπαιζα χωρίς κατάθεση σα να μην τους αρκούν οι δικές μου προσπάθειες. Σου δίνουνε στιγμές νίκης σα να σου κάνουνε μικρή χάρη, κι ύστερα σου θυμίζουν πως εκείνες οι στιγμές είναι μόνο δανεικές επειδή δεν έχεις βάλει δικά σου λεφτά ακόμη. Λες και το καζίνο σου λέει «κι άλλη μία φορά» σα δάσκαλος που βάζει καινούργιο φύλλο εργασίας στον πίνακα, πριν βάλει την επόμενη ανάθεση.

Πωπω ρε παιδιά τώρα απορώ... Αυτές τις δωρεάν κάρτες/κουτιά που βγαίνουνε χωρίς λόγο εκεί στις Pragmatic... πώς γίνεται να εμφανίζονται ξαφνικά σα στούκας εκεί που έχεις βάλει μπουρλά στο τραπέζι και σου σπάει το μοτίβο σα φυσαλίδα; Εμένα πότε να τις περιμένω αυτές τις στιγμές τύχης; Να τις δω ως μια μικρή ανάσα πριν τελειώσει το γύρισμα ή είναι κάτι πιο trick βγαλμένο από το μυαλό τους; Γιατί εκείνες τις φορές που βρέθηκα δίχως κατάθεση ήταν σα να μου δείχνουνε ένα μικρό φανάρι που μόλις ανοίγω το στόμα μου για ανάληψη, σβήνει.

Σκέφτομαι να δοκιμάσω κι εγώ εκεί πέρα αυτές τις δωρεάν κάρτες που βγαίνουν σα στούκας... Αλλά τι στο καλό είναι αυτή η ιστορία με τα δωρεάν κουτιά και τις ανάσες που σου δίνουν πριν σου πάρουνε όλα πίσω; Την περασμένη βδομάδα, έπαιζα στις Pragmatic χωρίς κατάθεση κι έτυχε τρεις φορές να ανοίξουνε ξαφνικά αυτά τα δωρεάν πράγματα σα ντάμπα. Την πρώτη φορά είχα ήδη βάλει μπουρλά στις τρεις πρώτες σειράς μου κι έφυγα λίγα λεπτά για ένα νερό. Όταν γύρισα, είχε εμφανιστεί αυτό το μικρό σοκ τριών δωρεάν περιστροφών πάνω στα ίδια φρουτάκια — νόμισα πως ίδρωσε! Μετά τελείωσαν χωρίς να φέρουν τίποτα άλλο εκτός από μια μικρή γεύση νίκης. Την επόμενη μέρα ξανά το ίδιο: δύο φορές μέσα στην ώρα σε διαφορετικά τραπέζια, πάλι δίχως αποτέλεσμα, μόνο σαν ένα τσούρμο ψιλά που σου δίνει η κυρία όταν περιμένεις πολλά. Εμένα μου φαίνεται πως αυτά τα κουτιά δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ψυχολογικό τρικ — σου δείχνουνε πόσο κοντά είσαι στη μεγάλη νίκη χωρίς όμως ποτέ να σου την αφήσουνε να φτάσεις. Σου βάζουνε μια ανάσα εκεί στην αρχή, σα να σου λένε «κοίτα πόσο εύκολο είναι», μετά σβήνουν την ανάληψη σα να κάνουνε χειροτεχνία η κυρία σου αντί για ανάληψη κι εσύ μένεις να περιμένεις σα χαζός εκείνες τις σαράντα οχτώ ώρες. Στην ουσία, είναι σα να σου δίνουνε μια γλύκα χωρίς τη ζάχαρη — και εκείνες τις στιγμές που βγάζεις αυτά τα δωρεάν πράγματα δίχως κατάθεση, θυμάμαι πως έγινα πιο επιθετικός γιατί ένιωθα πως τους έδωσα ένα παιχνίδι στο χέρι μου... μέχρι που κατάλαβα πως ήταν όλα μέρος του σχεδίου. Τέλος πάντων, αυτοί οι Winmasters έχουνε βρει έναν τρόπο να κάνουνε το φρουτάκι ακόμη πιο επικίνδυνο από όσο πρέπει. Την επόμενη φορά που μπαίνω εκεί, θα προσέχω αυτές τις στιγμές ανάσες σα καζάνι που σκάει — γιατί σίγουρα κάποια στιγμή εκεί στο backend γελάνε μαζί σου.

Άκουστε ρε παιδιά, αυτά τα δωρεάν κουτιά των Pragmatic στις κάρτες κρούστας... δεν είναι κάτι που πέφτει τυχαία πάνω στο τραπέζι σαν χαλάζι. Πέρσι εκεί στα μέσα Ιουλίου, έπαιζα στον ίδιο κόρφο περίπου δεκαπέντε λεπτά χωρίς να βάλω τίποτα ακόμη, κι εκείνες οι τρεις μικρές κούτες ξεπετιούνται σα σκοτεινά σύννεφα πάνω στη σειρά των σαράντα επιλογών — όμως κάπου εκεί μεταξύ της τρίτης και της τέταρτης γραμμής φαίνεται πώς έχει μια μικρή ακόμα τρύπα στο σχέδιο τους. Την επόμενη ανάληψη μου μέσω IRIS χρειάστηκε ολόκληρο το Σάββατο ν' αρχίσει η επεξεργασία και μου στάλθηκε την Κυριακή αργά το βράδυ σα γράμμα από υπηρεσία κατατεθέντος εισοδήματος. Δεν λέω πως έχουν όλα μια ιστορία μαζί τους, αλλά όταν σου βάζουν δύο φορές τις στιγμές νίκης σα γλυκό στο χέρι κι ύστερα σου παγώνουν την ανάληψη σα λάθος σύμβολο, τότε μάλλον ψάχνουν τίποτε άλλο εκτός από το δικό σου χρήμα.

Λοιπόν ρε, αυτό το συγκεκριμένο δωρεάν κουτί στις Pragmatic έκανε κι εμένα να σκέφτομαι πως τυχαία βγήκε εκεί χτες ενώ προσπαθούσα να βγάλω κάποιο βγάλσιμο στα ίδια φρουτάκια... Την τρίτη φορά που εμφανίστηκε, μόλις πήρα τις τρεις δωρεάν περιστροφές ένιωσα σα να μου έδωσαν ένα φιλί στο μάγουλο πριν βάλουν τα δάχτυλά τους στον λαιμό μου. Μετά πήγα για ανάληψη μέσω IRIS στις δύο το μεσημέρι κι άρχισα να τρέχω σα τρελός μέχρι τις τέσσερις βλέποντας το status "σε επεξεργασία"... Κάτι μου λέει πως αυτά τα πράγματα δεν είναι τυχαία — περισσότερα βγάζουν οι ίδιοι όσο περισσότερο περιμένεις εκεί στην ουρά, έτσι; Στο κάτω κάτω, αν ήταν κάτι ξεκάθαρο, θα μπορούσες κι εσύ να κλείσεις εκείνο το status πιο γρήγορα; 😅

Έκανα την ίδια ακριβώς βόλτα χτες στα Playson πριν καν βάλω λεφτά, ρε παιδιά. Στις κάρτες κρούστας είχανε βάλει εκείνο το μικρό κουτί να εμφανιστεί ανάμεσα στις κινήσεις μου σα ν' άκουγες κουδουνίσματα για διαφήμιση πίτσας — άλλα τρία ψεύτικα δωρεάν γύρους σα σαΐνι πάνω στα ίδια σύμβολα. Την ώρα που περίμενα να τελειώσει εκείνη η ανοιχτή σειρά βγήκαν όλα κανονικά σα πλαστικό ποτηράκι στη θάλασσα. Μετά μπήκα στις Pragmatic στις ίδια φρουτάκια κι εκεί ξαφνικά εμφανίζεται το ίδιο κουτί στις τριάντα επιλογές σα σκόρπιο τραπουλόχαρτο πάνω στο τραπέζι — τρεις ακόμη περιστροφές σα δώρο επεισοδίου κάπου ανάμεσα στις σειρές μου. Την επόμενη φορά που πήγα για ανάληψη μέσω IRIS, βρήκα το status "σε εξέταση" σα γράμμα που σου έστειλαν το πρωί και σου φτάνει δύο ημέρες αργότερα σα συγχαρητήριο επιστολόχαρτο. Την ίδια στιγμή εκείνες οι τρεις φορές είχανε βγει μόνο σα μικρή ανάσα στα εγκαύματα του παλιού σου κινητού. Κατάλαβες εκείνο το πράγμα; Πως όσο περισσότερο περιμένεις εκεί στην ουρά εκεί στο backend, τόσο πιο πολύ σου σβήνουν τα πρώτα βήματα σα άδειο νερό από μπουκάλι. 🙏

Άλλο ένα βράδυ που μπήκα στον Winmasters γύρω στα μεσάνυχτα — όχι γιατί περίμενα κέρδος, αλλά επειδή έχω ξοδέψει τόσους αυτούς τους Play’n Go χώρους που πήρα τη γκρίνια μου κι αποφάσισα ν' αλλάξω αέρα. Την προηγούμενη φορά στις Pragmatic είχα δει εκείνα τα δωρεάν κουτιά τρεις φορές μέσα σε μία ώρα δίχως κατάθεση, σα να μου κουνάγανε δαχτυλάκι "κοντά είσαι". Αυτή τη φορά δοκίμασα τις κάρτες κρούστας των Playson επειδή είπα "γιατί όχι" και μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά ξεπετάχτηκε εκείνο το μικρό κουτάκι ανάμεσα στις σειρές μου σα σακάκι που σου βάζει η μητέρα σου όταν βρέχει. Τρεις δωρεάν περιστροφές, τελείωσαν αμέσως σα σακούλα με σάλτσα γκουρμέ που κόβεις στην άκρη — δεν έφαγα τίποτα απολύτως, όμως εκείνο το ψεύτικο γλυκό διάλειμμα με έκανε ν' αισθανθώ σα να μου έδωσαν ένα τσιγάρο μετά το γεύμα. Τι με πείραξε όμως ήταν η ανάληψη μέσω IRIS την επόμενη μέρα. Την έβαλα στις δύο το μεσημέρι σα να πάω για καφέ στο περίπτερο — status "σε επεξεργασία". Στις τέσσερις εκείνο το πράγμα άλλαξε σε "σε εξέταση". Το βράδυ άνοιξα τον φάκελο του κινητού μου σα να περίμενα SMS πως ο θείος μου με κληροδότησε, κι εκεί ήταν: η μεταφορά έγινε την Κυριακή αργά. Δεν λέω πως είναι πάντα έτσι, μα βγάζει ένα σήμα το μυαλό μου όταν βλέπει αυτά τα μοτίβα: πρώτα σου βάζουνε εκείνες τις μικρές δωρεάν αναπνοές σα να σου λένε "δεν είναι όλα τόσο κακά", μετά σου κάνουν το αίμα μαργαριτάρι στις μεταφορές σα να θυμούνται πως η αδειοδότησή τους είναι ελληνική κι όχι κάποια μυστική υπηρεσία προς όφελός σου. Αυτό το συγκεκριμένο νήμα λοιπόν μου θυμίζει μια ερώτηση που δεν βγάζω από το κεφάλι μου εδώ και χρόνια στους χώρους αυτούς: πότε ένα "δωρεάν κουτί" είναι πραγματικά τυχαίο αποτέλεσμα ψυχολογικού σχεδιασμού κι όχι απλά μια στιγμή νίκης που καίγεται πριν καν προλάβει να ψηθεί; Γιατί εκείνες τις τρεις φορές που εμφανίστηκαν χτες χωρίς λόγο, ένιωθα σα να βλέπω έναν μάγο ν' ανοίγει το στόμα του μέσα στο στομάχι μου. Την επόμενη φορά που θ' ανοίξω εκεί, θα κλείσω όλα τα άλλα παράθυρα σ' αυτήν την κατηγορία των δωρεάν κουτιών — γιατί ίσως αυτό είναι το μόνο πράγμα που κρύβει κάτι πιο αληθινό από όσα γράφουνε στις περιγραφές. Ή μήπως τελικά εγώ κάνω υπερβολές κι αυτά τα πράγματα υπάρχουν μόνο γιατί το λογισμικό είναι έτσι κατασκευασμένο;