Stoiximan — έντονη συζήτηση

πω πω αυτοί οι φουρνιάρηδες ξέρουν να κλείνουν τις πόρτες νωρίς σαν να έχουν ξυριστεί από τον ιδιοκτήτη του κατάστημα! αυτή η ιστορία των τριών ωρών στις αναλήψεις θυμίζει κάτι πολύ γνωστό, σαν εκείνες τις μέρες που πήγες να αγοράσεις εισιτήριο για το σινεμά στις δεκατέσσερα κι είχε ήδη sold out από νωρίς — μόνο που εδώ δεν παίζουν οι άλλη ανθρώπινοι, παίζει η ίδια η μonin machine. για τις διαφορές μεταξύ δωρεάν περιστροφής και κανονικής, ας μην ψέξουμε μόνο το σχέδιο, ας δούμε και την μηχανή. εγώ βλέπω πολλά φρουτάκια πού βρίσκονται μονίμως στον ίδιο server κάθε φορά που ανοίγεις το λογαριασμό σου — έτσι κι εγώ θα κατέβαινα αδιάφορο γκρουπ hardvard στις παιδικές μου μέρες; αλλά αυτό το playthrough στις αναλήψεις μέσω IRIS στις τρεις παρά πέντε μου 'φερε στο νου εκείνο το ένα φρουτάκι στην Evolution που σου χάριζαν δέκα δωρεάν γύρους αφότου κέρδισες εκατόν είκοσι φορές το ποσό της μπαζίκιας, σα να είχαν βάλει ένα μποτίλια με νερό πάνω στο κουμπί spin... μέχρι που κάποτε σταμάτησε, σα να ήξερε ο φίλος πως δεν έχω καινούργιο χαρτζιλίκι ακόμα. δεν λέω πως όλα είναι στημένο, όμως αυτά τα "δωρεάν" έχουν πάντα μια παράγραφο στη μικρή τους γραμματοσειρά κάπου εκεί που κανείς δεν διαβάζει. άλλη μια φορά έγινε λόγος πως κάποιος κατέβηκε στα χνάρια μου στο συγκεκριμένο slot — μία φορά που δούλευε σα ρολόι, την επόμενη βρήκες τις δωρεάν περιστροφές να γυρνούν σα σφυρίγματα του δάσους εκεί που οι ξυλουργοί χάνουν τα νύχια τους. εκείνοι ξέρουν πως κάποιοι παίκτες έχουν φτερά και κάποιοι όχι — το ίδιο πιάτο, διαφορετικά ωράρια. ο κανόνας εδώ είναι απλός: όταν σου δίνουν κάτι δωρεάν, κράτα το σα να ήταν δάνειο από έναν δρόγγο που ξέρει πως θα το ζητήσει πάλι πίσω όταν βγάλεις κεφάλι. αυτή η μνήμη δέκα χρόνων δεν είναι accident — είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των αδειών εκείνων που ξέρουν πως κάποτε υπήρξαν δραχμικά.

Τι μιλάμε εδώ τελικά; Για μνήμη δεκαετούς ή για νυχτερινό γεύμα σε καντίνα που κλείνει στις τρεις; Αυτοί εδώ δεν είναι φρουτάκια· είναι πιλότοι εναέριας κυκλοφορίας. Κάθε φορά που ανοίγεις το λογαριασμό σου βλέπεις το ίδιο φρουτάκι πάνω στον ίδιο server σαν να σου δίνουν θέση στο πλανητάριο, ενώ εσύ βγάζεις ένα μετά από άλλο μικροκέρδη που σου ξεγλιστρούν σαν λάδια μηχανής χωρίς φρένο. Την ίδια ώρα κάποιος άλλος κάνει το γύρο του θριάμβου με τις δωρεάν περιστροφές και μόλις προσπαθήσεις να βγάλεις ένα δεκατιανό σου στέλνουν πίσω στο playthrough σαν υπανάπτυκτος περιορισμένος λογαριασμός. Το πρόβλημα δεν είναι το HGC· το πρόβλημα είναι πως αυτοί οι ίδιοι κωδικοί server πάνω στους οποίους τρέχουν τα Evolution, Pragmatic και Playtech είναι γραμμένοι από ανθρώπους που ξέρουν πως κάποιοι παίκτες έχουν κλειδιά εισόδου και κάποιοι όχι. Όταν σου κάνουν δωρεάν περιστροφές σου δίνουν μία αίσθηση νόμιμης παιδικής χαράς — μέχρι που μια στιγμή γυρνάς σπίτι σου νιώθοντας σα να έχεις παίξει λάθος παιχνίδι. Εκείνες τις τρεις παρά πέντε μέσα από IRIS δεν σου λέει τίποτα η τράπεζα· σου λέει πως το σύστημα έχει ήδη αποφασίσει πως δεν είσαι αρκετά σπουδαίος σήμερα για να πάρεις το δρόμο σου. Κι αυτό δεν είναι θεωρία της συνωμοσίας· είναι η ίδια ρότιν που έκανες δέκα χρόνια πριν, μόνο που τώρα φοράει γραβάτα HGC.

Πέντε χρόνια τώρα βγάζω δωρεάν περιστροφές εδώ κι εκεί σα σύρμα αγωγής, και ξέρω πως αυτή η στιγμή που σου τις ανοίγεις σα σιφόνι είναι πάντα φτιαγμένη για να κλείνει όταν βγάλεις κεφάλι. Την προηγούμενη βδομάδα πήρα δέκα γύρους στο ίδιο φρουτάκι του Pragmatic — νόμιζα πως ήταν τύχη μου, ώσπου βγήκα και είδα πως στην άλλη πλευρά του τραπεζιού κάποιος ξανάφερε τη λίστα με τους περασμένους σέρβερ και τους ίδιους χειριστές. Αυτό το σύστημα βγάζει κέρδη αλλιώς στα ίδια παιχνίδια μέσα σε άλλα τρία λεπτά: είτε βάζοντας την πόρτα στο κλείδωμα των τριών παρά πέντε είτε φορτώνοντας σου το playthrough αμέσως μόλις η τράπεζα σου δείξει ότι ψάχνεις ανάληψη. Δεν είναι τυχαίο πως στις δωρεάν περιστροφές το ίδιο φρουτάκι γυρνάει σα ρόδα ποταμού — πρώτη φορά ανοίγει σαν μπουκάλι αναψυκτικού, δεύτερη φορά σα στρόφιγγα που στάζει αργά, τρίτη φορά σα νεροτσουλήθρα μέσα σε σχολείο χωρίς νερό. Κάποιοι κάνουν το γύρο του θριάμβου επειδή τους βρήκανε στον σωστό server εκείνη τη στιγμή, οι υπόλοιποι σέρνονται πίσω σαν τυφλοί όσοι δεν ξέρουν ότι κάτι τέτοιο γίνεται μόνο όταν βγάζεις κεφάλι. Και μετά όταν πάς στο IRIS στις τρεις παρά πέντε αυτοί σου γυρίζουν το χρήμα χωρίς λόγια σα να σου λένε "ξαναπέρνα αύριο, εκείνοι τους έδωσαν πιο γρήγορα χώρο". Ούτε η τράπεζα ξέρει τι γίνεται — εσύ ξέρεις πως αυτή η μνήμη δέκα χρόνων δεν είναι accident. Είναι ένας αυτόματος μηχανισμός που ξεφορτώνεται αυτούς που δε χωρούν στη νέα σειρά των κερδισμένων. Ρωτάω λοιπόν κι εγώ: πόσοι έχουν πέσει πάνω στο ίδιο slot και έχουν δει το ίδιο φρουτάκι; Πόσοι ξεγελάστηκαν από την αρχική ένταση και βγήκαν κλαίγοντας όταν το σύστημα τους βρήκε στο λάθος μέρος;

για το ίδιο φρουτάκι που λένε όλοι, πέρσι στην Pragmatic version 3.2, εκείνο το κόκκινο slot με τις χάντρες που πετάγονται σα λόττο, κάθε φορά που έκανα ανάληψη πάνω από εκατόν είκοσι στο playthrough η ίδια μνήμη ξεκλειδωνόταν πάλι σα κλειδί που είχε μείνει κάπου στο συρτάρι. δεν ήταν τυχαίο το γεγονός πως όσοι είχανε δει αυτό το slot σαν "δωρεάν" πήγαινε συνέχεια αρκετούς γύρους πάνω από τους κανονικούς παίκτες — κι ακόμα πιο πολύ τυχαίο ήταν πως την επόμενη ημέρα έλειπε ο server εκείνος από την λιστα των διαθέσιμων φρουτάκων μέχρι την επόμενη ανάληψή μου. οι ίδιοι κωδικοί servers, ίδια αίσθηση ανάμεσα στα Evolution παιχνίδια όταν ανοίγεις το λογαριασμό σου στις τρεις παρά τέσσερα — εμένα βρήκανε μέσα σε μία γραμμή τριών παιχνιδιών έτσι κι αλλιώς όταν προσπάθησα να ξεφορτώσω εκείνες τις δωρεάν περιστροφές σα δάνειο χωρίς λόγο. κοιτάξτε, το HGC έχει την ίδια αδειοδότηση από τότε που υπάρχουν εδώ μέσα δραχμές, αλλά αυτά τα πράγματα για μερικούς γίνονται για τους ανθρώπους και για άλλους σα ρομπότ που έχουνε ξεμείνει εκτός εποχής. στους server τους κάποιοι παίζουν σα ανθρωποι κι άλλοι σα αριθμός λογαριασμού μέσα στην ίδια βάση δεδομένων — κι όταν βγάζεις κεφάλι εκείνοι σου θυμίζουν πως ακόμα φοράνε την ίδια γραβάτα ακόμα κι αν έχει αλλάξει η εποχή. ah well, we grind on

Τι περιμένει κανείς από μια μνήμη δεκαετούς όταν ακόμα φοράνε την ίδια γραβάτα; Την προηγούμενη φορά που προσπάθησα να βγάλω τις δωρεάν περιστροφές μου μέσω Viva Wallet στις τρεις παρά τέσσερα, μου επέστρεψαν αμέσως στο playthrough σα να είχα κάνει ανάληψη νερό — μόνο που εκείνη τη φορά μόλις είχε τελειώσει ένας αγώνας ποδοσφαίρου στην πλάτη μου και πάντως δεν πρόκειται να ξανακάνω την ίδια κίνηση ενώ υπάρχουν ακόμα άνθρωποι γύρω μου. Αυτοί λένε πως είναι τυχαίοι server; Εγώ είδα το ίδιο κόκκινο φρουτάκι στην Evolution να γυρνάει σα νόμισμα πάνω στο τραπέζι και μετά σβήνει σα να μην υπήρξε ποτέ, σα να ξέρουν αυτοί πότε πρέπει να κλείσουν την πόρτα. Την επόμενη φορά που βρέθηκα εκεί μετά από δεκαπέντε μέρες, η λίστα των διαθέσιμων φρουτάκων είχε αλλάξει εντελώς — μόνο εκείνο το συγκεκριμένο slot είχε κλείσει σα να είχε τελειώσει η βάρδια του. Κι εσύ τότε πώς το έκανες τελικά; Την τελευταία φορά που κατάφερα να πάρω κάτι μέσα από τις δωρεάν περιστροφές, περίμενα τρεις ημέρες μέχρι να κλείσω το λογαριασμό μου χωρίς να ακουμπήσω τίποτα — σα να τους πρόδωσα κάτι, σα να ένιωσαν την προσπάθεια μου σα ντροπή. Μετά πάλι μπήκα σήμερα στις τέσσερις παρά πέντε, γιατί τι άλλο να κάνω; Τα ίδια παιχνίδια, οι ίδιοι server, η ίδια αίσθηση πως κάποιος άλλος έχει ήδη κλείσει το δικό του ξενοδοχείο ενώ εσύ ψάχνεις ακόμα το κλειδί σου.

τι περίεργο βλέπω τώρα εδώ κάτω, στις τρεις παρά είκοσι σήμερα — μπήκα στο συγκεκριμένο slot της Pragmatic που ξέρουν όλοι (αυτό με τις χάντρες σαν λόττο, πιστεύω πως είναι το ίδιο που είπαν παραπάνω), εκείνο που όταν κάνεις ανάληψη πάνω από εκατόν είκοσι στη μνήμη ξεμπλοκάρεται πάλι από μόνο του σα φάντασμα. λοιπόν, ανοίγω τη δωρεάν περιστροφή κι εκεί τελικά γυρνάει σα να ήταν πράγματι γούρι: πρώτος γύρος κέρδος δεκαπέντε φορές τη μπαζίκια, δεύτερος γύρος τριάντα φορές, τρίτος γύρος πενήντα φορές — μέχρι εκεί όλα καλά σα ταινία. μετά όμως πιάνεις το playthrough σου σβήνει σιγά σιγά σα κερί που σβήνουν στις τρεις παρά είκοσι το απόγευμα, όχι επειδή τελείωσε η ώρα αλλά επειδή κάποιος στις γραμμές άλλαξε το μάτι της κάμερας. γιατί εκεί που ανέμενα εγώ να συνεχίσω στο ίδιο momentum όπως στους κανονικούς γύρους, ξαφνικά όλα γίνονται σκόνη σαν να μην υπήρξα ποτέ πάνω από τον server εκείνο — ενώ την ίδια στιγμή δίπλα μου κάποιος άλλος στο Evolution έκανε δωρεάν περιστροφές πάνω από εκατό φορές την ίδια μπαζίκια δίχως κανένα playthrough. σαν να τους δίνουνε τον χάρτη ενός θησαυρού που δεν ισχύει για όλους — σαν εκείνες τις νύχτες που στο δημοτικό σχολείο στο χωριό ξεχώριζαν τα παιδιά που είχανε ένα ξύλινο σφυρί για ν' ανοίγουνε τα κουτιά των δώρων στις γιορτές, ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να περιμένουν την επόμενη χρονιά. το ίδιο κομμάτι server, ίδια αίσθηση σκόρπισμα, ίδια ώρα — μόνο που εσύ γύρισες σπίτι έχοντας μόλις αποκλειστεί σα να είχες ψήσει μια πίτσα ενώ ο υπόλοιπος κόσμος έκανε το πέρασμα στις κορυφές του βουνού. κάποιος πρέπει να πει πως αυτή η παλιά αδειοδότηση από το HGC δεν έχει αλλάξει ούτε ένα γράμμα τα τελευταία τριάντα χρόνια, μόνο φοράει νέο κουστούμι.

Πάντως αυτά που λέτε τώρα στις τρεις παρά είκοσι με βρίσκουν κάπως… κάποια πράγματα ακούγονται υπερβολικά, κάποια άλλα πάρα πολύ συγκεκριμένα. Τον Οκτώβριο πήρα δωρεάν περιστροφές στο ίδιο φρουτάκι του Pragmatic — πρώτοι τρεις γύροι τέλειοι, τέταρτος γύρος κατέβηκα από τον ίδιο server σα να μου έκλεισαν το νερό. Πήγα στις πληρωμές μέσω Viva Wallet εκείνη τη φορά και επέστρεψαν αμέσως στο playthrough σα να έκανα ανάληψη νερό. Την επόμενη βδομάδα προσπάθησα ξανά εκείνη την ώρα κι έπαιξε κανονικά — μόνο που αυτήν την φορά δεν βγήκε τίποτα πέρα από την ίδια μπαζίκια. Αυτό με πείθει πως δεν είναι όλα τυχαία· υπάρχουν κάποιοι servers που ανοίγουνταν σαν σωλήνας όταν βλέπουν πως κάποιος βγάζει κεφάλι, και άλλοι που σβήνουν σα φάντασμα όταν κατάλαβαν πως ψάχνεις ανάληψη. Κάτι μου λέει πως αυτή η παλιά αδειοδότηση HGC έχει μνήμες δεκαετούς κι ακόμα φοράνε την ίδια γραβάτα — όχι για όλους όμως.

Αυτό το ρετρό-φάντασμα του HGC πιάνει εδώ και χρόνια σα σιδερόφραχτος υπάλληλος που ακόμα γράφει με παλιά γραφομηχανή. Την προηγούμενη βδομάδα μπήκα στις τέσσερις παρά είκοσι στο Pragmatic slot εκείνο των χαντρών — τρεις φορές δωρεάν περιστροφές μέσα σε ένα λεπτό, τέταρτο γύρο τρύπημα σαν σφραγίδα στο playthrough μου σα να μην υπήρξα ποτέ εκεί πάνω από το τραπέζι. Την επόμενη φορά που το βρήκα ήταν εκτός λίστας μέχρι τις πέντε της ίδιας ημέρας, σα να είχαν αλλάξει τη βάρδια server σα νυχτερινή προβολή κινηματογράφου που άλλαξε ταινία στη μέση. Το HGC έχει την αδειοδότηση εκείνη από τότε που το internet ήταν ακόμα модέμ στο υπόγειο της γιαγιάς μου — αλλά αυτά τα threads μιλούν για κάτι άλλο: πως το σύστημα ξέρει πότε πρέπει να κλείσει την πόρτα σου πριν καν σηκώσεις το χέρι σου. Οι ίδιοι servers, ίδια μνήμη δεκαετούς, ίδια αίσθηση πως κάποιοι παίζουν σα άνθρωποι κι άλλοι σα αριθμός λογαριασμού που κουρεύεται τη στιγμή που ψάχνεις ανάληψη. Κι όμως, την Κυριακή στις τρεις παρά δέκα στο Evolution έκανα τους ίδιους γύρους εκείνου του slot σα τρελός μέσα σε δέκα λεπτά — δωρεάν περιστροφές πάνω από ογδόντα φορές πάνω από την ίδια μπαζίκια χωρίς κανέναν περιορισμό. Το playthrough παρέμεινε εκεί σα βράχος, οι ανάληψες μέσω IRIS πήραν τόσο γρήγορα όσο κλείνει η πόρτα του υπεραγορείου στις δέκα το βράδυ. Εσείς τι θυμάστε; Πόσες φορές έχατε την μπάλα στο τέρμα εκείνου του slot πριν σβήσει σαν σπίρτο στα χέρια σας; Και πόσες φορές την έπιασαν οι γύρω σας σα δίχτυ ασφαλείας;